Gracjan Unger
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1853 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
2 maja 1911 |
Zawód, zajęcie |
wydawca |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/J%C3%B3zef_Unger_-_gr%C3%B3b.jpg/220px-J%C3%B3zef_Unger_-_gr%C3%B3b.jpg)
Gracjan Unger (ur. 1853 w Warszawie, zm. 2 maja 1911 tamże[1]) – polski drukarz, księgarz i wydawca.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Urodził się w 1853 w Warszawie. Pierwotnie nosił nazwisko Jeżyński[1]. Był adoptowanym synem drukarzem i wydawcy Józefa Ungera (1817−1874)[1]. Po nim przejął przedsiębiorstwo wydawnicze. Drukował książki własnego wydawnictwa, a także wydawnictw Gebethner i Wolff, Sennewald, Ferdynanda Hoesicka i innych[1].
Kontynuując pracę ojczyma wydawał „Wędrowca” (do 1878, kiedy to odsprzedał go Filipowi Sulimierskiemu[1]) i „Tygodnik Illustrowany”[2]: z czasem odstąpił ten dział innym wydawcom[2]. Od 1876 do 1881 wydawał tygodnik „Biesiada Literacka”, a od 1881 do 1883 tygodnik „Romans i Powieść”. W 1883 sprzedał drukarnię braciom Jeżyńskim[1]. Sam zaś oddał się pracy w prowadzeniu biura wydającego dzienniki, rozwijając je[2]. Był organizatorem wydawnictw polskich w Królestwie Polskim[2]. Oprócz cech pracowitości i przedsiębiorczości udzielał się w działalności humanitarnej[2].
Był inwestorem pawilonu zbudowanego na dziedzińcu pałacu Potockich, do którego w 1884 roku Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych przeniosło (z Muzeum Przemysłu i Rolnictwa) swoją wystawę[3].
Zmarł wiosną 1911 na skutek zwapnienia tętnic[2]. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 156 rząd 3 miejsce 16-17)[4].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Był mężem i ojcem[2]. Syn Stefan prowadził po nim przedsiębiorstwo, a drugi syn Józef (zmarły 14 lipca 1911 w wieku 28 lat[5]) założył i prowadził księgarnię i drukarnię w Kielcach[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Stanisław Szenic: Cmentarz Powązkowski 1891-1918. Zmarli i ich rodziny. Wyd. 1. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1983, s. 296–297. ISBN 83-06-00921-5.
- ↑ a b c d e f g Zgon znanego wydawcy. „Nowości Illustrowane”. Nr 18, s. 13, 6 maja 1911.
- ↑ Ilustrowany przewodnik po Warszawie wraz z treściwym opisem okolic miasta (wydanie I na podstawie wydania z 1893 roku). Warszawa: Wydawnictwo Ciekawe Miejsca.net, 2012, s. 23. ISBN 978-83-928349-8-4.
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: UNGEROWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2014-07-06] .
- ↑ Zgon młodego wydawcy. „Nowości Illustrowane”. Nr 30, s. 16, 29 lipca 1911.